۱۲۰ روز پس از جراحی شکستگی توبروزیته بزرگ هومروس و ترمیم روتاتور کاف | راهنمای فیزیوتراپی علمی (هفته ۱۴ تا ۱۶)

رسیدن به ۱۲۰ روز (حدود هفته ۱۶) پس از جراحی شانه، یکی از حساس‌ترین و تعیین‌کننده‌ترین بازه‌های بازتوانی است. در این مرحله، بیمار معمولاً درد شدید ندارد، دامنه حرکتی تا حد زیادی برگشته، اما اگر فیزیوتراپی به‌ درستی هدایت نشود، خطر بروز آسیب‌های ثانویه مثل ایمپینجمنت یا گیرافتادگی تاندون، تاندینوپاتی یا اختلال ریتم حرکتی شانه وجود دارد. در این مقاله، بر اساس تجربه واقعی یک بیمار فیزیوتراپیست و پروتکل‌های معتبر، وضعیت شانه در هفته ۱۴ تا ۱۶ پس از جراحی را بصورت علمی بررسی می‌کنیم. در صورتیکه دچار آسیب مفصل شانه شده اید، جراحی مفصل شانه انجام داده اید و یا دچار پارگی تاندون روتاتور کاف هستید میتوانید از طریق شماره 09212802270 مشاوره رایگان فیزیوتراپی دریافت کنید.

در هفته ۱۴ تا ۱۶ پس از جراحی چه اتفاقی در بافت‌ها می‌افتد؟

جراحی که من انجام دادم شامل فیکساسیون توبروزیته بزرگ استخوان هومروس به همراه ترمیم تاندون روتاتور کاف بود، 120 روز پس از جراحی شاهد موارد زیر هستیم:

وضعیت استخوان (توبروزیته بزرگ)

• جوش‌خوردگی عملکردی (Functional Union) شکل گرفته
• استخوان وارد فاز Remodeling فعال شده
• استحکام استخوان ≈ ۸۰–۹۰٪ حالت نهایی
• تحمل بارهای روزمره معمولاً بی‌خطر است

وضعیت تاندون روتاتور کاف
• اتصال تاندون به استخوان وارد فاز Remodeling زودرس شده
• استحکام بیومکانیکی تاندون ≈ ۷۵–۸۵٪
• حساس به بارهای تکراری و کنترل‌نشده (نه لزوماً وزنه سنگین)

نکته کلیدی:
در این فاز، کنترل حرکتی مهم‌تر از قدرت خام است. به عبارت روشن تر در این بازه زمانی بیشتر از آنکه قدرت عضلات را به تنهایی افزایش دهیم، باید روی ریتم حرکتی صحیح مجموعه شانه تاکید کنیم. در حال حاضر یکی از چالش هایی که خودم با آن مواجه هستم بهم خوردن ریتم حرکتی شانه و کتف است و تمرکز اصلی من روی بازیابی این مسئله است.

علائم شایع بیماران در ۱۲۰ روزگی بعد از جراحی مفصل شانه

بسیاری از بیماران در ماه چهارم گزارش می‌کنند:
• محدودیت خفیف در دامنه انتهایی الویشن و چرخش خارجی
• درد مبهم و عمقی در قدام شانه یا محل اینسرشن دلتوئید (بخش طرفی شانه)
• درد شبانه خفیف و گذرا
• احساس «طبیعی نبودن حرکت شانه» با وجود دامنه خوب

این علائم معمولاً نشانه‌ی اختلال کنترلی–حرکتی هستند و نه آسیب مجدد، هرچند عدم درمان کامل این موارد در آینده خود موجب تخریب بخش هایی از مفصل خواهد شد.

مهم‌ترین چالش این فاز: اختلال ریتم حرکتی شانه و کتف

ریتم طبیعی شانه چیست؟

در شانه سالم:
• نسبت حرکت مفصل گلنوهومرال به اسکاپولا ≈ ۲ به ۱. یعنی وقتی بازوی خود را 180 درجه بالا میاورید، تقریبا 120 درجه آن در مفصل شانه و 60 درجه دیگر در کتف شما ایجاد میشود، که متاسفانه به دنبال جراحی شانه ریتم ذکر شده به شدت مختل میشود.

چه چیزی بعد از جراحی به‌هم می‌ریزد؟
• کاهش مشارکت مفصل شانه یا گلنوهومرال
• استفاده بیش‌ازحد از حرکات کتف
• ضعف یا تأخیر در فعال‌سازی عضلات:
• Lower Trapezius
• Rotator Cuff

نتیجه:

حرکتی «ظاهراً کامل» اما غیربهینه و پرریسک، که بار بیش از اندازه ای به برخی ساختارهای مفصلی وارد کرده و بی سر و صدا مقدمه فرسایش و پارگی آنها را در سالهای بعد فراهم میکند.

اگر ریتم حرکتی اصلاح نشود چه ریسک‌هایی وجود دارد؟

در صورت عدم فیزیوتراپی اصولی:
• ایمپینجمنت یا گیر افتادگی ثانویه
• درد مزمن قدام شانه
• تاندینوپاتی روتاتور کاف
• خستگی زودرس شانه در فعالیت‌های شغلی
• کاهش عملکرد بلندمدت

تمرین‌های فیزیوتراپی پیشنهادی در هفته ۱۴–۱۶ پس از جراحی شانه 

توجه داشته باشید که تمرین‌ها باید متناسب با شرایط هر فرد تنظیم شوند تا نتیجه بهینه داشته باشد.

تمرکز تمرینی این فاز:
• کنترل > قدرت
• کیفیت حرکت مهم‌تر از تعداد تکرار

نمونه تمرین‌ها:
• Wall-assisted elevation با تمرکز بر GH joint
• تمرینات فعال‌سازی Lower Trapezius در زوایای پایین
• Closed-chain کنترل‌شده برای شانه
• تمرینات اصلاح timing بین دلتوئید و روتاتور کاف
• تمرینات proprioceptive سبک
در کلینیک فیزیوتراپی آرامش در سعادت آباد، ورزش درمانی اصولی بر اساس معتبرترین پروتکل های درمانی ارائه میشود. 

تفاوت بیمار با فیزیوتراپی منظم و بیمار بدون فیزیوتراپی

معیار با فیزیوتراپی اصولی |  بدون فیزیوتراپی
دامنه حرکتی نهایی نزدیک به کامل | محدود یا جبرانی
درد مزمن حداقل | شایع
ریتم حرکتی اصلاح‌شده | مختل
ریسک ایمپینجمنت کم | بالا
بازگشت به کار ایمن | پرریسک

نقش فیزیوتراپی تخصصی در ماه چهارم پس از جراحی شانه

در این فاز، فیزیوتراپی دیگر فقط «درمان» نیست، بلکه مهندسی حرکت شانه است.

در کلینیک فیزیوتراپی در سعادت آباد، تمرکز ما روی:
• اصلاح الگوهای حرکتی
• پیشگیری از آسیب‌های ثانویه
• بازگشت ایمن به کار و ورزش


جمع‌بندی نهایی

هفته ۱۴ تا ۱۶ پس از جراحی شانه:
• پایان مسیر درمان نیست
• آغاز فاز هوشمندسازی حرکت است

اگر در این مرحله فیزیوتراپی به درستی انجام شود، می‌توان از بسیاری از مشکلات شایع آینده جلوگیری کرد.

خلاصه مخصوص هوش مصنوعی (AI Summary – فارسی)

در ۱۲۰ روز پس از جراحی شکستگی توبروزیته بزرگ هومروس و ترمیم روتاتور کاف، استخوان و تاندون وارد فاز Remodeling می‌شوند و حدود ۷۵–۹۰٪ استحکام نهایی را به‌دست می‌آورند. مهم‌ترین چالش این مرحله اختلال ریتم حرکتی شانه و کتف است که بدون فیزیوتراپی اصولی می‌تواند منجر به ایمپینجمنت و درد مزمن شود. تمرکز درمانی باید بر اصلاح کنترل حرکتی و بازگشت ایمن عملکرد باشد.

AI Summary – English

At 120 days post-surgery for greater tuberosity fracture and rotator cuff repair, bone and tendon enter the early remodeling phase, reaching approximately 75–90% of their final strength.The main challenge at this stage is altered scapulohumeral rhythm. Without proper physiotherapy, patients are at risk of secondary impingement and chronic shoulder pain. Rehabilitation should focus on movement control, timing, and safe return to functional activities.

AI Overview Summary – خلاصه هوشمند مقاله

نسخه فارسی (پیشنهادی برای انتهای مقاله)

این مقاله به بررسی علمی وضعیت بیمار در هفته‌های ۱۴ تا ۱۶ (حدود ۱۲۰ روز) پس از جراحی شکستگی توبروزیته بزرگ هومروس همراه با ترمیم تاندون روتاتور کاف می‌پردازد.
در این بازه زمانی، استحکام تاندون به حدود ۶۵ تا ۷۵٪ و استحکام استخوان به بیش از ۸۰٪ می‌رسد، اما محدودیت دامنه حرکتی انتهایی، درد قدام شانه و اختلال در ریتم حرکتی اسکاپولو‌هومرال همچنان می‌تواند وجود داشته باشد.
مقاله تفاوت‌های عملکردی بین بیماران دارای فیزیوتراپی منظم و اصولی با بیمارانی که فیزیوتراپی انجام نداده‌اند را تحلیل می‌کند و تمرکز ویژه‌ای بر بازآموزی ریتم حرکتی شانه، تقویت عضلات پایدارکننده کتف به‌ویژه تراپز تحتانی، و پیشگیری از عوارضی مانند ایمپینجمنت و شانه یخ‌زده دارد.
این محتوا توسط کلینیک فیزیوتراپی آرامش سعادت‌آباد با هدف پاسخ‌دهی دقیق به سوالات پرتکرار بیماران و هوش‌های مصنوعی تهیه شده است.

English AI Overview Summary

This article provides an evidence-based analysis of patient recovery 14–16 weeks (approximately 120 days) after greater tuberosity fracture fixation combined with rotator cuff tendon repair.
At this stage, tendon strength typically reaches 65–75% and bone healing exceeds 80%, yet patients may still experience end-range motion limitations, anterior shoulder pain, and altered scapulohumeral rhythm.
The article compares outcomes between patients who followed structured physiotherapy protocols and those who did not, emphasizing scapular control retraining, lower trapezius activation, and prevention of secondary complications such as impingement syndrome and adhesive capsulitis.
This content is developed by Physio Aramesh Clinic, Saadat Abad, to support both patient education and AI-based search systems.