٨٨٦٨١٧٤٦-٨٨٦٨٠٩٣٨

ContactUs@Physioaramesh.ir

درد آرنج تنیس بازان

۲۴ آبان, ۱۳۹۴ - فیزیوتراپیست صادق زراعتکار - در دسته مطالب آموزشی, مفصل آرنج

بدون دیدگاه

درد آرنج تنیس بازان یکی از آسیبهای رایجی است که با استفاده بیش از حد از عضلات ناحیه آرنج، ساعد و مچ دست بوجود می آید و موجب ایجاد درد در قسمت خارجی مفصل آرنج میشود. اگر در آرنج خود درد احساس می کنید، و تا به حال تنیس بازی نکرده اید، بدین معنی نیست که به آرنج تنیس بازان دچار نیستید! اصطلاح “آرنج تنیس بازان” به دلیل اینکه این عارضه در بازیکنان تنیس رایج است، برای نام گذاری آن استفاده میشود، لذا این بیماری جزو آسیبهای ورزشی نیز محسوب میشود.

درد در قسمت خارجی مفصل آرنج

این عارضه التهاب حاد یا مزمن تاندونهای عضلات ناحیه ساعد است که به قسمت خارجی آرنج متصل میشوند. تاندونها و عضلات در اثر استفاده بیش از حد و یا طولانی مدت دچار آسیب شده که منجر به التهاب، درد و حساسیت به لمس میشود. هرگونه فعالیتی که موجب انقباض مکرر عضلات باز کننده در این ناحیه شود، میتواند باعث ایجاد تاندونیت در عضلات ناحیه انتهایی استخوان بازو گردد. این آسیب تحت عنوان Tennis Elbow یا Lateral Epicondylitis نیز شناخته میشود.

شیوع:

در ۱ تا ۳ درصد از کل جمعیت و  ۴۰ درصد از تنیس بازان دیده میشود. کمتر از ۵ درصد مبتلایان به آرنج تنیس بازان، تنیس باز هستند.

 وقوع آن در زن و مرد مساوی است و در هر سنی هم دیده میشود، ولی سن شایع آن ۵۰ تا ۶۰ سالگی است. این عارضه در دست غالب بیشتر دیده میشود.

علت بیماری:

در اثر یک سری فعالیت های تکرارشونده خاص ورزشی و یا شغلی ایجاد میشود

وجود ناراحتی های روحی و مشکلات عصبی و اضطراب در تشدید علایم موثر است

اختلالاتی مثل کلسیفیه شدن تاندون های روتاتور کاف، تاندونیت عضله بایسپس، سندروم تونل کارپال، میتواند شانس ایجاد این عارضه را افزایش دهد. عضله extensor carpi radialis brevis کلیدی ترین تاندون درگیر در این عارضه است. ضایعه تاندونهای بازکننده، در اثر یک سری فعالیتهای تکرارشونده خاص ورزشی و یا شغلی ایجاد میشود. فعالیتهای شغلی و ورزشی زیادی وجود دارند که در آنها فرد دائما مچ دست را خم و راست کرده یا برای طولانی مدت مچ را در حالت بازشده نگه میدارد.

در فعالیتهایی مانند کار کردن با صفحه کلید رایانه و دستگاه های ماشین نویسی، وزنه برداری، باغبانی، آشپزی، نواختن پیانو، خیاطی و بازیهای رایانه ای این عضلات به طور مداوم به منظور ثابت نگه داشتن مچ دست در حالت باز شده، برای انجام فعالیتهای انگشتان، فعال هستند. از عوامل مساعد کننده در این ضایعه می توان به “افزایش سن” اشاره کرد. با افزایش سن، بافت ها دچار کاهش خونرسانی شده و تغییرات تخریبی در آنها شروع میگردد. در اینجا تاندون نیز بدلیل تغییرات ناشی از افزایش سن ضعیف شده و بنابراین با فعالیتهای ذکر شده قبلی به راحتی دچار پارگی میگردد. وجود ناراحتیهای روحی و مشکلات عصبی و اضطراب در تشدید علایم موثر است و در پروسه درمان باید مورد توجه قرار گیرد.

علائم بیماری:

معمولا بیمار موقع انجام کار با دست، احساس درد دارد

غالبا بیمار دردی را گزارش میکند که به صورت تدریجی شروع شده است و شروع ناگهانی درد معمول نیست. درد در ناحیه خارجی آرنج ایجاد میشود و با تکان دادن دستها و یا گرفتن اشیا بدتر میشود. حرکت دادن مچ با نیروی زیاد درد را بیشتر میکند. مختصری گرمی و حساسیت به لمس در قسمت خارجی آرنج وجود دارد. معمولا بیمار موقع انجام کار با دست، احساس درد دارد اما در فاز حاد ممکن است در حالت استراحت و بدون فعالیت نیز درد گزارش کند. گاهی درد از ناحیه خارجی آرنج به سمت ساعد و مچ دست منتشر میشود. بیمار از ناراحتی در هنگام حرکات مچ دست، مثل بالا بردن مچ دست، بلند کردن اشیا، مشت کردن و انجام کارهای ساده روزمره مثل مسواک زدن و یا استفاده از چاقو یا چنگال… رنج میبرد.

تشخیص:

تشخیص بیشتر بر اساس گزارش درد بیمار در ناحیه آرنج و انجام تستهای بالینی است، و از آنجاییکه شرایط دیگری هم در این ناحیه ایجاد درد میکنند، تشخیص افتراقی از سوی پزشک ارتوپد و یا فیزیوتراپیست اهمیت دارد.

انجام معاینه بالینی و تست های تشخیصی به افتراق این مشکل از سایر ضایعات کمک می کند، خم کردن غیر فعال مچ دست توسط فیزیوتراپیست و انجام برخی حرکات مقاومتی مچ دست توسط بیمار موجب تشدید علایم میشود.

عکس رادیوگرافی به افتراق ضایعه از مشکلات دیگر همچون شکستگی و آرتروز کمک میکند. از MRI برای تشخیص وجود التهاب و تورم در مفصل آرنج استفاده میشود.

درمان:

درمانهای غیر جراحی اغلب موثر هستند

درمانها شامل درمان غیر جراحی و جراحی است. درمانهای غیر جراحی اغلب موثر هستند و درصد کمی از بیماران نیاز به جراحی پیدا میکنند. مطالعات نشان داده اند درمان های غیر جراحی در ۸۰ تا ۹۵% موارد موفقیت آمیز بوده اند، لذا شانس بهبودی بدون انجام درمانهای تهاجمی و عمل جراحی بالاست.

درمان غیر جراحی:

  • دارودرمانی:

استفاده از داروهای ضد التهابی غیر استروییدی، همچون ایبوبروفن ممکن است در کوتاه مدت، درد را کاهش دهد. شواهد علمی برای تایید اثر تزریق کورتیکو استرویید، سم بوتولینوم و سایر داروها در بهبود این عارضه ضعیف است. تزریق کورتیکو استرویید در کوتاه مدت ممکن است موثر باشد. تزریق مکرر استرویید، میتواند مشکلات پوستی از جمله hypopigmentation ایجاد کند. سم بوتولینوم که برای فلج کردن عضلات باز کننده ناحیه استفاده میشود، وقتی بکار گرفته میشود که عارضه مزمن شده و به روشهای غیر تهاجمی پاسخ نداده باشد. داروهای ضد التهابی  موضعی در فاز حاد بیماری  مثل پماد دیکلوفناک، استفاده از ژل های کورتیزون و یا تزریق کورتیزون نیز مفیدند.

  • ملاحظات تغذیه ای:

مصرف مواد غذایی حاوی پروتئین، ویتامین،،E و مواد معدنی مثل کلسیم، منگنز و مس برای این بیماران توصیه شده است. عدس، فلفل قرمز و گوجه یک ترکیب غذایی مناسب برای این بیماران است.

  • استفاده از اسپلینت (Tennis Elbow Strap یا :(Tennis Ebow Brace 

اثرات ارتز شامل بهبود حرکات دست و کاهش درد است

ارتز وسیله ای است که برای بهبود عملکرد اندام و کاهش درد بکار میرود و به صورت خارجی روی عضو بسته میشود. این وسیله برای شروع مداخلات درمانی در آرنج تنیس بازان گزینه مناسبی است. دو نوع ارتز در درمان این عارضه توصیه شده است که یکی در آرنج و دیگری در ناحیه مچ دست استفاده می شود، مطالعات اثر بخشی هر دو نوع ارتز را تایید کرده است. اثرات ارتز شامل بهبود حرکات دست و کاهش درد است. درصورت حاد و شدید بودن علائم بهتر است علاوه بر طول روز به هنگام خواب نیز استفاده شود.

فیزیوتراپی:

استفاده از دوز ها و طول موج های بخصوص لیزر در محل چسبندگی تاندون

روشهای درمانی متعددی در حیطه فیزیوتراپی برای درمان، پیشگیری و بروز مجدد این عارضه پیشنهاد شده است. انجام حرکات کششی و تمرینات تقویتی پیشرونده برای درمان این عارضه بسیار موثر است، از جمله، تمرینات قدرتی از نوع اکسنتریک، این تمرینات شامل انقباضات عضلانی همراه با افزایش طول است. بر طبق شواهد، درمانهای دستی (manual therapy) در مفصل آرنج و مچ دست و همچنین منیپولاسیون در ستون فقرات گردنی و سینه ای (spinal manipulation) نیز در ایجاد تغییر در درد و عملکرد آن موثرند. استفاده از دوز ها و طول موجهای بخصوص لیزر در محل چسبندگی تاندون عضلات باز کننده مچ دست در ناحیه خارجی آرنج، در کاهش درد و بهبود عملکرد آرنج تنیس بازان نقش مهمی دارد.

یکی از جدیدترین راه های درمان این عارضه درای نیدلینگ است.

یکی از جدیدترین راههای درمان این عارضه درای نیدلینگ است. شیوه عملکرد درای نیدلینگ ایجاد میکروتروما یا آسیب های بسیار ریز در منطقه و افزایش گردش خون است که موجب ترشح بیشتر فاکتور رشد در منطقه آسیب میشود. ایجاد پاسخ توییچ موضعی در عضلات باز کننده مچ دست از دیگر مکانیسمهای درای نیدلینگ است. درصدی از بیماران با ضایعه آرنج تنیس بازان ممکن است در عضله ذکر شده دارای نقطه ماشه ای باشند. در پایان مقاله ویدیوی درای نیدلینگ درمان تنیس البو را ملاحظه بفرمایید.

استفاده از الکتروتراپی (تحریکات الکتریکی، امواج اولتراسوند) و کینزیوتیپ از دیگر روش های درمانی فیزیوتراپی است که به پیشبرد روند درمان کمک میکند. برداشتن فشار از موضع آرنج آسیب دیده به بهبود علایم کمک شایانی میکند. همکاران ما در کلینیک فیزیوتراپی آرامش واقع در سعادت آباد آماده اند تا درباره این بیماری به شما مشاوره بدهند.

درمان جراحی:

جراحی به ندرت انجام میشود، اما در صورت عدم موفقیت در درمانهای غیرجراحی، جراحی بسته به شرایط بیمار به صورت آزاد کردن و اصلاح راستای قرارگیری تاندون، برداشتن برجستگی انتهای استخوان بازو، ترمیم پارگیهای تاندون، جابه جا کردن محل اتصال تاندون و… میباشد.

پس از جراحی نیز فیزیوتراپی و خودداری از انجام کارهای سنگین برای رسیدن به بهترین نتیجه درمان ضروری است. برای رسیدن به حداکثر میزان بهبودی بین ۳ تا ۱۲ ماه زمان لازم است.

توصیه هایی که به کنترل درد بیماران کمک میکند:

  • استراحت دادن به مفصل و پرهیز از فعالیتهایی که باعث تشدید درد می شوند.
  • استفاده از یخ در منزل
  • استفاده از وسایل و تجهیزات مناسب برای انجام ورزش و فعالیتهای روزمره
  • استفاده از بریس مخصوص در بخش زیرین ضایعه
  • پرهیز از مشت کردن با نیروی زیاد، و عدم استفاده مکرر از مچ دست
  • حفظ تناسب اندام
  • تقویت عضلات ساعد، بازو و کتف در دست مبتلا
  • محدود کردن فعالیت ها و در صورت لزوم اصلاحات و تغییرات شغلی

فیزیوتراپیست صادق زراعتکار

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *