آدرس کلینیکسعادت آباد، تقاطع بلوار دریا و پاکنژاد، پ 193 ط 5 واحد 12
شماره تماس021-88681746
شماره تماس021-88681746

فیزیوتراپی مچ دست

مچ درد ناشی از سندروم تونل کارپال  یا carpal tunnel syndrome شایعترین نوروپاتی گیرافتادگی عصب میباشد که درنتیجه فشردگی عصب مدین در ناحیه مچ دست ایجاد میشود.

عصب مدین (Median Nerve) در ناحیه مچ دست داخل یک ساختار تونل مانند که دیواره بالایی آن یک بافت همبند و دیواره پایینی آن استخوانهای مچ دست است، عبور میکند، اگر به هر دلیلی این فضا تنگ شده باشد به عصب فشار وارد شده و اختلالات حسی و حرکتی در انگشتان دست بروز میکند، به این بیماری سندرم تونل کارپال گفته میشود که موجب درد عصب دست میشود. در کلینیک فیزیوتراپی آرامش در سعادت آباد، سندرم تونل کارپال قابل درمان است. ما از روش های تخصصی برای درمان درد مچ دست استفاده میکنیم. برای مشاوره میتوانید با شماره 09354462653 در واتساپ در تماس باشید.

 

شیوع سندرم تونل کارپال

سندروم تونل کارپال معمولاً در سنین بین ۳۰ تا ۶۰ سالگی رخ میدهد و در خانمها ۲ تا ۳ برابر شایعتر از آقایان است. یک تا ۱۰ درصد جامعه به آن مبتلا میشوند و در افرادی که چاق تر و یا سیگاری باشند و یا تحرک بدنی کمتری داشته باشند، شایعتر است. شیوع سندرم تونل کارپال در کاربران کامپیوتر، آرایشگرها، نجاران، تصویرگران، کارگران، قصابها و مکانیکهای خودرو و رانندگان ماشینهای سنگین بیشتر است.

شیوع سندرم تونل کارپال در زنان دو تا سه برابر مردان است

شیوع این بیماری در  کاربران کامپیوتر، نجاران، تصویرگران، کارگران، قصابها و مکانیکهای خودرو و رانندگان ماشینهای سنگین بیشتر است

علل سندرم تونل کارپال

درد مچ دست ناشی از سندرم تونل کارپال علل بسیاری دارد. یکی از رایج ترین علل ایجاد این درد کار کردن های طولانی و تکرار شونده با مچ دست است. مثلا در زنان خانه دار و یا افرادیکه با لپ تاپ و گوشی هوشمند خود مدت طولانی کار میکنند. در ادامه با برخی دیگر از دلایل ایجاد سندرم تونل کارپال آشنا میشویم:

۱. شکستگیها، در رفتگیها، استئوفیت های استخوانهای مچ، تومورها، کیست، سینوویوم تکثیر یافته، آرتروز و…

۲. دیابت و الکلیسم (این دو عامل عروق و یا سلولهای پوششی عصب را درگیر می‌سازند)، بارداری و اختلالات تیروئید (با تغییر تعادل مایعات والکترولیت و ادم احتمالی)

۳. حرکات تکراری مچ و انگشتان، ارتعاش (مانند دریل کاری) بویژه در کارگران دستی و کاربران کامپیوتر.

در فیلم زیر که در فیزیوتراپی آرامش تهیه شده است من فیزیوتراپیست صاق زراعتکار درباره عوامب ابتلا به مچ درد تونل کارپال توضیح داده ام.

علایم بالینی سندرم تونل کارپال

علائم اغلب شب‌ها تشدید می شود

در کلینیک فیزیوتراپی بیمار معمولاً با کرختی، درد، گزگز درانگشت شست، انگشت اشاره و انگشت میانی مراجعه می‌کند، این علائم اغلب شب‌ها تشدید می شود، اکثر بیماران پس از بیدار شدن با تکان دادن دستها احساس راحتی نسبی میکنند و دوباره به خواب میروند؛ ولی ممکن است تا صبح چندین بار از خواب بیدار شوند.

عدم توانایی انجام حرکات ظریف انگشتان (مانند سوزن دوزی) و ضعف حرکتی نیز دیده می شود.

تحلیل رفتن عضلات در پایین انگشت شست از علائم قابل مشاهده سندرم تونل کارپال می باشد.

در سندرم تونل کارپال درد و بی حسی در انگشت شصت، اشاره، میانی و نصف انگشت حلقه است

درمان سندرم تونل کارپال

سندرم تونل کارپال بسته به شدت درگیری عصب شامل ۳ مرحلهٔ اولیه، متوسط و نهایی است.

A-مرحله اولیه یا حاد سندرم تونل کارپال

۳ تا ۴ ماه اول که فرد در فاز حاد به مرکز فیزیوتراپی مراجعه میکند. این مرحله بهترین زمان برای درمانهای غیر جراحی است، که شامل موارد زیر است.

۱. استفاده از آتل برای درمان سندرم تونل کارپال

۲. داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند آسپرین، بروفن برای درمان سندرم تونل کارپال

۳. فیزیوتراپی سندروم تونل کارپال

در فیزیوتراپی آرامش در سعادت آباد تهران از درمان های تخصصی برای درمان سندرم تونل کارپال استفاده میکنیم. درمان تخصصی دستی همانند Carpal mobilization و Nerve mobilization در صورتی که به درستی انجام شوند علایم بیمار را تا حدود زیادی کاهش می دهند، در ضمن استفاده از الکتروتراپی و لیزر درمانی و تمرین درمانی نیز در بهبود بیماران بسیار سودمند هستند. در کلینیک فیزیوتراپی آرامش سعادت آباد از لیزر پرتوان و طب سوزنی درای نیدلینگ بصورت تخصصی برای درمان تنگی کانال کارپال استفاده میکنیم.

۴. ارزیابی وضعیت مربوط به محیط کار و اصلاح محیط کار در صورت لزوم. در شرایط بسیاری اصلاح محیط کاری بیمار و کاهش فشارهای وارده به ناحیه مچ دست به درمان درد مچ دست بسیار کمک کننده است.

اقدامات درمانی فوق در بیش از نیمی از موارد میتواند باعث تخفیف علائم شود.

B-مرحله میانی سندرم تونل کارپال

بیماران این گروه اغلب کرختی را گزارش می‌کنند، درمان ها مشابه مرحله پیشین است. در این مرحله همچنان فیزیوتراپی از مهمترین درمان های سندرم تونل کارپال به شمار میرود. بیمار باید بصورت منظم جلسات فیزیوتراپی خود را ادامه دهد تا از پیشرفت سندرم تونل کارپال جلوگیری کند. در صورتی که درمان های فوق بی نتیجه باشند بیمار کاندید عمل جراحی است. در این مرحله هنوز آسیب عصب دائمی نشده‌است لذا شانس درمان با روش های غیرجراحی از جمله فیزیوتراپی وجود دارد. برای مشاوره میتوانید با شماره واتساپ 09354462653 تماس بگیرید تا کارشناسان ما اطلاعات لازم را در اختیار شما قرار دهند.

C-مرحله نهایی یا شدید سندرم تونل کارپال

این گروه اغلب علائم طولانی مدت دارند، به دلیل آسیب دایمی عصب حتی بعد از برداشتن فشار ممکن است برای همیشه آسیب حسی و ضعف عضلات تنار باقی بماند. بیمار مدت هاست که در انگشتان و مچ دست خود احساس درد، گزگز و بی حسی دارد. یا درمان فیزیوتراپی انجام نداده است و یا درمان ناموفقی را پشت سر گذاشته که به نتیجه درمانی مطلوب نرسیده است. 

جراحی (Surgery) سندرم تونل کارپال

وقتی اقدامات غیر جراحی از جمله فیزیوتراپی در کاهش علائم سودمند واقع نشدند (کمتر از نیمی از بیماران) جراحی برای برداشتن فشار از عصب تجویز می‌شود. هدف جراحی افزایش ابعاد تونل کارپال است.

فیزیوتراپی پس از جراحی:

پس از جراحی، درمان فیزیوتراپی ضرورت دارد. علت اصلی درمان فیزیوتراپی پس از این عمل جراحی، چسبندگی بافت و بروز مجدد علایم است، بلافاصله پس از عمل جراحی انجام تمرینات ویژه و ملایم باید آغاز شود، در ادامه بکارگیری از امواج مافوق صوت، درمان های دستی از بروز عوارض ناشی از عمل جراحی پیشگیری می کند.

سوالاتی درباره سندروم تونل کارپال از فیزیوتراپی آرامش سعادت آباد پرسیده شده بود که به آنها پاسخ میدهیم:

1–آیا این عارضه همیشگی است؟

معمولا آسیب دایمی در عصب مدین باقی نمی ماند

علایم سندروم تونل کارپال معمولا به شکل تدریجی افزایش می یابد. در صورتیکه فعالیت هایی که به تشدید علایم کمک می کنند، حذف شوند، اغلب علایم کمتر می  شود و معمولا آسیب دایمی در عصب مدین باقی نمی ماند.

2- آیا این مشکل در پا هم ایجاد می شود؟

اگر عصب حسی که از تونل تارسال عبور می کند، داخل تونل تحت فشار قرار بگیرد، بی حسی و مور مور شدن در پا و انگشتان پا ایجاد می شود، به این علایم سندروم تونل تارسال گفته می شود. شایان ذکر است که شیوع این حالت به مراتب کمتر از سندروم تونل کارپال است.